Eigen zelf

 

Eigen zelf

Als kind denk je nog dat je in alles de beste kan worden, de wereld ligt aan je voeten. Er komt vanzelf een keer een moment dat je erachter komt dat de meeste mensen maar een beetje doorsnee zijn, gewoontjes door het leven kabbelen, maar wel met hun eigen zelf het verschil kunnen maken. Niets mis mee. Ergens in uitblinken geeft tenslotte geen garantie op een gelukkiger leven.

Dat ontdekte ik als tiener, toen ik nog The Next Nelli Cooman wilde worden, in 1986 wereldrecordhoudster op de zestig meter sprint en lid van de atletiekvereniging waar ik ook lid van was. Bij sprinten, hordenlopen en verspringen won ik wel eens een derde prijs, soms een tweede. Tót Sigrid lid werd van de atletiekclub. Sigrid had jaloersmakende gazelle-benen, die voor mijn gevoel ver boven mijn schouders uitstaken. Het viel ook helemaal niet op dat ze nog andere lichaamsdelen had, zoals een hoofd en een romp, zo lang waren die benen. Ze sleepten dan ook alle prijzen in de wacht, die benen, en ik had het nakijken. Maar voor zover ik weet werden zelfs Sigrid of haar benen niet de nieuwe Nelli Cooman.

Utrecht is een heerlijke stad maar nog steeds geen Parijs of Milaan. De stad wil meer kenmerkende iconen kunnen presenteren en doet verwoede pogingen om zich te onderscheiden. ‘Utrecht moet een breed merk worden met diepgang’, zegt Marketing Utrecht. Meer bezoekers moeten de stad aanbevelen. De Domtoren, Nijntje, de Oudegracht: het is allemaal niet meer genoeg. We moeten met z’n allen nóg trotser zijn op de stad en dit vooral uitstralen, zodat er nóg meer mensen de stad komen bezoeken.

Hartstikke leuk hoor dat er nu bolletjesshirts worden verkocht met een afbeelding van de 49 bollen boven het nieuwe stationsplein. En je hoeft er niet eens een Tour of Vuelta voor te fietsen, alhoewel dat laatste technisch misschien wel mogelijk wordt in 2020, als er maar genoeg potten geld beschikbaar komen. Maar geen Utrechter, laat staan een bezoeker, gaat zich natuurlijk écht hullen in een koffiebekerhouder. Net als dat er geen sterveling de behoefte voelt om een kriebelige wollen Markt-Mozaïek-trui over het hoofd te trekken. Alhoewel, die onzichtbare artisjok, croissant en dat stuk kaas zouden wel eens stukken beter uit de verf kunnen komen op een kriebeltrui. En een wolwasje is bovendien goedkoper dan de extra reinigingsbeurten die dat stuk graniet op het Vredenburgplein nodig heeft. Utrecht heeft geen iconen meer nodig, hoeft niet uit te blinken. Utrecht maakt met haar eigen zelf wel het verschil.

info@ursulavanduin.nl

 

(De Telegraaf, 30 oktober 2018)

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *