Jessy-Ursula-van-Duin-02

Housewarming

Column zaterdag 27 april 2013/Telegraaf Utrecht

Housewarming betekent letterlijk ‘opwarming van een huis’ en stamt uit de tijd vóór de centrale verwarming. Gasten zorgden voor brandhout waarmee het nieuwe huis werd warm gestookt. Dit ritueel weerde boze geesten en maakte het huis veilig. Pas ná onze housewarming verdiepte ik mij in de achtergrond van dit gebruik.

Had ik dat maar eerder gedaan.

Dan had ik geweten dat een huisopwarming binnen honderdtwintig dagen na een verhuizing hoort plaats te vinden. Die boze geesten hadden zich natuurlijk al lang en breed gesetteld in mijn Ikea nepschapenvachtjes en Hema-actiegordijnen. Vorig weekend namen ze barbaars bezit van mijn familie en vrienden. Maar voorál van vijftig  gillende wezentjes en tot overmaat van ramp een handjevol honden. Met lede ogen keek ik toe hoe een moeder met haar priemende palen over mijn glanzende eikenhouten vloer stuift om haar peuter, die zojuist mijn natuurstenen tuintegels onderpieste, op te pakken om hem vervolgens – nog nadruppelend op de houten vloer – op mijn gloednieuwe bank te voorzien van een luier. Terwijl ik zwetend op mijn knieën de vloer probeer te rehabiliteren, zie ik vanuit mijn ooghoek Echtgenoot  als een woesteling met de tuinslang door de tuin tieren om de zojuist door de honden ingeweide graszoden van een dorre dood te redden. De procedures herhaalden zich vanwege gutsende bloedneuzen, een wijnwaterval en vette satésausspetters.

Het huis was goed opgewarmd. Bovenal pas weer veilig nadat ik, oververhit, de laatste gast uitzwaaide.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *