small-telegraaf-column

Magere jaren

Telegraaf zaterdag 20 april 2014

Het lijkt alsof de zeven magere jaren voorbij zijn in de huizenmarkt. De verkoop nam  toe in het eerste kwartaal en dat betekent weer lucht. Vooral voor de huizenbezitters die sinds 2008 drie keer scheidden, vijf kinderen rijker werden, acht resterende  stiefkinderen kregen toegeschoven,  en zeven achtergebleven mantelzorg(ex)schoonouders. Meestal weten ze na al het wanordelijk doorschuifwerk niet eens meer van wie het  huis is waarin ze wonen. Nogal  wiedes dat mensen popelen om te verhuizen naar een van alle oude ellende ontlast fris honk. Als geen ander weet ik wat het is om een huis te verkopen in één van die zeven ronduit anorectische jaren. Twee  jaar geleden was de situatie dusdanig schrijnend, dat zelfs een Dudok-appeltaart, die ik speciaal liet invliegen via de Rotterdamse gelijknamige brasserie, geen soelaas meer bood.

Willem Dudok had overigens níets met appeltaarten van doen, omdat hij een architect was die onder andere de Utrechtse stadsschouwburg ontwierp,  maar dat weet niemand meer. Dat is trouwens ook van geen importantie, wanneer je tanden zich ooit via de kruimelige krokante korst, een weg baanden naar de lauwwarme vallei-orgastische vette stukken warme kaneelappels. Ik was van de week blij met de ontdekking van de Dudok-taart in Utrecht, ergens op het Neude. Had ik dát maar eerder wereldkundig kunnen maken. Waren die zeven magere jaren een stuk aangenamer geweest voor honderden van hun huis vervreemde Utrechters.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *