Mediterrane sferen

Als ik mijn ogen sluit en luister naar de plonsgeluiden uit de aangrenzende tuinen, waan ik mij in de Costa del Waar Dan Ook. De felgekleurde strandbal van de buurkinderen die regelmatig voor mijn voeten ploft doet daar niets aan af. Net als het geritsel van het riet in de tuin, waar een warm briesje doorheen zucht.

Door half dichtgeknepen ogen kunnen de oer-Hollandse perenbomen in de tuin best doorgaan voor olijf- of palmbomen. Naast mijn ligstoel ligt een stapel tijdschriften die gewoonlijk alleen bij de kapper ligt. Waarin sterren eeuwig lijken te vechten voor hun huwelijk, waarin vrouwen in ondergoed ernstig de behoefte hebben hun eigen lijf te beoordelen met een cijfer, waarin getest wordt hoe waterproof waterproof-mascara eigenlijk is. Alle ingrediënten zijn aanwezig voor het ultieme vakantiegevoel in eigen tuin. Gezien de keldering van de verkoop van vliegvakanties vieren veel mensen – in het Mediterrane Nederland – vakantie in eigen tuin.

Nederland is Nederland niet meer, het voormalig koude kikkerlandje is het nieuwe Spanje, Italië, of Kroatië geworden. En Utrecht het nieuwe Benidorm, Toscane of Istrië. De zinderende zomer is tot in de Utrechtse haarvaten doorgedrongen. Het dampende hart van de stad, de Neude, is omgetoverd tot een heus beachvolleybalveld teneinde te beachvolleyballen op hoog niveau. Volkse buurtcampings poppen overal op in de wijken, de stad ádemt zomervakantie.

De Dom kijkt ondertussen tevreden over de stad, met zijn ingepakte bol knikkebollend in het warme zonnetje. Zijn versleten gestel dankbaar steunend tegen de steigers, klaar voor een lange weg naar een welverdiend herstel.

Zelfs het altijd tochtige Berlijnplein, de Vinex-steppe, is wonderbaarlijk om te toveren tot iets sfeervol zomers. Zoals een foodtruckfestival, waar veertigplussers dansen alsof ze weer even twintig zijn. Dan weer tot een ééndagscamping waar jeu-de-boules wordt gespeeld. De Provence is opgeschoven naar het noorden! Wie verlangt er nog naar Ibiza, Mallorca of de Malediven als je op Strand Oog in Al de boten voorbij kan zien varen, een zonnebad kan nemen op de luchtplaats van gevangenis Wolvenplein, of een duik kan nemen in de Haarrijnseplas? Ook voor een Italiaans ijsje hoef je geen kilometers te rijden in een auto met zeurende zijn-we-er-al-bijna-kinderen op de achterbank. Panino de Pino, ijssalon Venetië en Roberto Gelato zijn binnen handbereik.

Het gras is inmiddels altijd bruiner bij de buren, natuurbranden en insectenplagen liggen op de loer, de blikken soep blíjven maar in de weekaanbieding en de waterijsjes zijn niet áán te slepen. Het zal vast allemaal helemaal niet goed zijn voor heel veel, maar laat het vooral een hele zomer lang zo blijven.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *