Meer groen

Drie jaar geleden, toen ik mijn eerste columnschreden zette, schreef ik over schuttingen. Een heikel onderwerp. Ik scandeerde in mijn column leuzen als: “Schuttingen zijn depressiebevorderende lelijkerds!” en “Wilt u méér of mínder schuttingen?” (In de hoop dat u achter uw krantje zou roepen: “Minder! Minder! Minder!”) Ik greep mijn nieuwe positie dankbaar aan om controversiële schuttingzaken eens flink aan de kaak te stellen. Dat leek mij sowieso gewoon beter dan in mijn eentje een protestmars lopen tegen schuttingen, en voor meer groen. Ten eerste is een protestmars lopen zeer ongemakkelijk in nauwelijks met tegels afgetopte straten. Ten tweede zouden toekomstige buren er toch behoorlijk van kunnen schrikken. Op de dag van publicatie kocht ik zekerheidshalve alle kranten op in de buurt, ik moest gewoon nog een beetje wennen aan mijn nieuw positie als kritische nieuwbouwcolumniste. Desondanks is nu, drie jaar later, plantaardig op álle fronten de trend, óók in de nieuwbouwwijk. Er is zelfs een Wijkgroenplan opgesteld en 29 wijkvergroenende ideeën van bewoners zullen binnenkort worden uitgevoerd. Een goede zaak! En voor mij een troost, want helaas heb ik de drie jaar durende strijd om een groene tuinafscheiding, zonder schutting, verloren. De tuinman verzuimde te vertellen dat zo’n beetje íedere plantachtige uiteindelijk het loodje legt in de vochtige, pure kleigrond van de oevers van de Leidse Rijn, waar mijn huis toevallig nét op staat. Het zou een reden kunnen zijn om ‘de Rijdende Rechter’ in te schakelen, maar ik ben bang dat het opkopen van een televisieprogramma pas echt een moeizame aangelegenheid wordt.

De Telegraaf/7.11.2015

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *