Nuttige apps

 

Een speciale Domtoren-app was dan ook wel een uitkomst geweest voor die reizigers die in Utrecht voor een ingepakte Dom komen te staan. Want als je de krantenberichten moet geloven, staan er dagelijks hordes teleurgestelde toeristen te gapen naar Utrechts trots, die al een tijdje vermomd is als een onflatteus flatgebouw.

Dat moet voor zo’n toerist vast voelen als het zwarte Fortnite-gat, waar mijn zoons depressief in staarden de afgelopen dagen. Kermend dat het leven zo geen énkele zin meer heeft. Hebben die toeristen eigenlijk nog wel mazzel dat de Dom verder niet doet aan het wegblazen van toeristen. Niet moedwillig in ieder geval.

Dat was ik zo aan het overpeinzen na het lezen over een nieuwe app, die een overzicht van alle kunstwerken in Utrecht behelst. Nu kom ik zelden in de ’appstore’ van mijn telefoon, en u begrijpt wel dat van het een dan het onvermijdelijke ander komt. Zo ontdekte ik opeens nog meer nuttige apps, zoals ’de Bomenspotter 030’. Ik verzin het niet.

Denk u eens in: zelfs een Utrechtse boom is geen enkele vorm van privacy gegund. Ik zoom in op de satellietkaart en ontdek 250 groene pinnetjes – keurige bomen – in mijn woonomgeving. Kijk ik vervolgens door mijn raam naar buiten, is de aanblik van de sprietjes nogal mistroostig. Die miezerregen helpt natuurlijk ook niet mee. Het wil blijkbaar maar niet lukken met de twijgjes in mijn straat, waarvan een deel weer is omgekapt.

Evenmin met het gemeentelijke boompje dat al zeven jaar moederziel alleen staat te kniezen in het grasstrookje naast mijn huis. Er hangen wat gele veertjesachtige blaadjes aan de kale takken, al járen. En groeien ho maar, dat verrekt-ie. De bomenspotter weet mij te vertellen dat het een ’Robinia Pseudoacacia’ betreft. Zo, zo. Wat ze altijd zeggen over mannen met een heel grote auto, lijkt ook op te gaan voor bomen en hun namen.

Maar nu wordt het interessant. Dat miezerige boompje naast mijn huis is volgens de app genoemd naar de lijfartsen van Koning Hendrik IV van Frankrijk. Zij plantten de allereerste Robinia in 1601, in de tuin van het Louvre. Er bestaan echter mensen – boomhistorici, wie zal het zeggen? – die een andere mening zijn toebedeeld. Volgens hen is de eerste Robinia in 1579 in Doorwerth gepland, ter gelegenheid van de totstandkoming van de Unie van Utrecht. Wie had dít nu ooit gezocht achter het miezerige boompje naast het zijpad van mijn huis? Ik niet.

Ik verwijderde snel de bomenspotter-app, straks verzandde ik nog in de geschiedenis van de andere 249 bomen om mijn huis. En ik wilde nog even naar buiten voor het donker werd. Langs de Robinia Pseudoacacia. Er plaste zojuist een hondje tegenaan. Tja, het blijft toch een boom.

De Telegraaf, 16 oktober 2019

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *