Sushi

Het is nog maar de vraag wat meer impact heeft op de mensheid: water op Mars of sushi in de nieuwbouwwijk. Er is een sushi-bar geopend in de buurt. Dat klinkt heel hip & happening, sushi, maar als nieuwbouwbewoner ben ik het inmiddels gewend om nuchter te blijven. Ik denk dat de sushi-bar derhalve is gesitueerd tussen de berlinerworst in de bonusaanbieding en de gehaktballen, bereid op grootmoeders wijze. Inderdaad, midden in de Albert Heijn. Ondanks de nieuwbouwse nuchterheid is er in de wijk nu toch echt een ware hype losgebarsten. Op de dag van de opening van de nieuwe bar lijkt het alsof er twee zojuist ontdekte Rembrandts worden tentoongesteld. Honderden mensen schuifelen langs de compacte pakketjes van rijst, met daarboven een eenzame garnaal, al dan niet gegarneerd met één stukje komkommer, soms opgebonden door middel van fragiele velletjes zeewier. En dan te bedenken dat sushi aan het begin van onze jaartelling in Zuidoost-Azië eigenlijk gewoon een methode was om vis te conserveren. Een vrouw, van het type stamppot met uitgebakken spekjes, probeert de delicatesse dapper met stokjes op te pakken. Ze weet haar rijstpakketje nog maar net op tijd op te vangen en schuift het snel in haar mond. Geef mij maar een andijviestamppot want hier kan ik écht niet op leven, zegt ze met haar ogen gericht op het plafond en overdreven kauwend, alsof ze gestuurd is door Michelin zelf. Inmiddels werken tien Japanse sushi-koks zich dagelijks een slag in de rondte (en nu weet iedereen eindelijk waar dit gezegde vandaan komt), zodat mensen niet de hond in de pot vinden.

Telegraaf/Utrechtbijlage 03.10.2015

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *