Traditie

 

Traditie

Het is nu eenmaal de aard van het mensje om vast te houden aan eigen tradities en gewoontes, én aan de inhoud van de feesteditie van de AH Allerhande. Behalve wanneer het om hysterische volksfestijnen gaat die uit de VS zijn komen overwaaien natuurlijk: Halloween en Black Friday zijn meer dan hartelijk verwelkomd.

Wees maar gerust lieve lezer, ik ben niet voornemens de pietenbrug op te gaan. Ik doe het niet. Voor mij is het traditionele sinterklaasfeest – ik zou bijna zeggen gelukkig – een afgesloten hoofdstuk. Dit jaar worden er geen schoentjes meer gezet in huize Van Duin. Niet in de laatste plaats omdat het paard zich te pletter zou zoeken naar de wortels, vanwege het nogal uit de kluiten gewassen schoeisel van de kinderen: maatje 41 en 43.

Eerlijk is eerlijk, kreeg wel een brokje, een heel klein brokje in de keel afgelopen weekend bij de intocht van Sinterklaas in De Meern. Aandoenlijke kleuterpietjes – en sinterklaasjes vol spanning wachtend op Sinterklaas en zijn pieten. Vele jaren stond ik daar in de kou aan de kant van de Leidscherijn, met een geroetveegd kind avant la lettre (puur uit gemakzucht/door de goedkope schmink) op mijn nek, in afwachting van de stoomboot die geen stoomboot was.

Ach. Voordeel is wel dat ik nooit meer als een plotseling wakker geschrokken paniekpiet in het holst van de nacht de trap af hoef te schuifelen. Nooit meer zacht tierend chocoladeletters achter een stapel theedoeken tevoorschijn hoef te halen, om na gedane schoenvulzaken – naast een nachtkastje dat uitpuilde door alle wortels en tekeningen – de slaap niet meer te kunnen vatten. Pas drie uur later, na het eten van een achter de theedoeken vandaan gegrabbelde illegale chocoladeletter – overduidelijk niet in de vorm van een U – viel ik beneden op de bank, na vele ‘uitzendingen gemist’ eindelijk een keer om. De dagen voor kerst zijn donker, maar de donkere dagen voor sinterklaas moeten óók niet onderschat worden.

Ondertussen ontwikkel ik thuis een nieuwe traditie: een eenvoudig avondje met goedkope, originele cadeautjes (hoera geen belachelijk dure Playstations of Wii-spellen meer!), kruidnootjes en een schaal vol met stukken chocoladeletter. Uitgeslapen en zonder sacherijn.

Al moet ik toegeven dat ik van de week wel een beetje mokkend in de supermarkt ronddoolde, op zoek naar een traditionele chocoladeletter. Niks hoor, wel vijftien andere soorten. Knetterletters, die je gehemelte ernstig doen bevroeden dat voortijdig het Nieuwjaar is losgebarsten. En gekarameliseerde chocoladeletters met biologisch zeezout, of chocoladeletters met amarettokoekjessmaak en een vulling van piňa colada. Over het verdwijnen van traditionele melkchocoladeletters, daar hoor je gek genoeg nooit eens iemand over.

 

(De Telegraaf 28 november 2018)

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *