Viezigheid

Viezigheid

De beslissing om in de krokusvakantie met het grut thuis te blijven is blijkbaar geen verkeerde, is mijn conclusie na het lezen van de krant. Wintersport? Wie wil er nu bij Siberische temperaturen skiën in de Alpen, als je vandaag of morgen in eigen land de ijzers kan onderbinden? Als je onder een strakblauwe lucht en een Hollands winterzonnetje zwijmelend kan zwieren op een grasveldje, dat de brandweer voor de gelegenheid onder water heeft laten lopen. Al is het misschien maar voor even: het is toch een geweldig schaatstoetje na de goudenplakkenregen waarna Nederland collectief in een diep zwart gat viel. Nog een reden om thuis te blijven volgens recente berichten is dat je het in de vakantie niet meer zo moet hebben van vakantiehuisjes. ‘Mysterie-onderzoekers’ hebben in het geniep vakantiehuisjes in Nederland onder de uv-loep gelegd, en ontdekten dat er in de meeste huisjes een soort van weelderig wildlife op micro-niveau gaande is. Alhoewel een insecten-safaritocht voor kinderen natuurlijk een buitengewoon educatieve toevoeging van de vakantie zal zijn, tijdens een welverdiende rustperiode ontdek je liever geen pissebedden onder het matras. Op een amoureuze nacht met bedwantsen, ongetwijfeld zonder happy end, maar wel met veel jeuk nadien, zit vast ook niemand te wachten. Laat mij maar lekker thuis blijven, al is het maar om er zeker van te zijn dat ik dan alleen maar van doen heb met mijn eigen lichaamssappen, poepbacteriën, nagels of haren, en die van mijn bloedverwanten. Vakantie vieren in eigen vuil (dit wordt de nieuwste trend, let maar op) is uiteindelijk een stuk minder vunzig en het is goedkoop. Vanwege een feestje van een vriendin die Sara zag, overnachtte ik laatst in een goedkoop hotelletje in Den Haag. Ik vermoed dat de ietwat gelig uitgeslagen kamer wat wildlife betreft niet onder deed voor een vakantiehuisje. Het was net na de meest recente sluiting van een massagesalon op de Amsterdamsestraatweg, waar speurders mannelijke lichaamssappen op de muren hadden gevonden. De eigenaresse ontkende in alle toonaarden happy ends, en had als verklaring dat mannen zichzelf na de massage een gelukkig einde bezorgden. U begrijpt mijn argwanende houding jegens muren in het algemeen en in het bijzonder die van de retro-hotelkamer in kwestie. Was trouwens – waarschijnlijk onder invloed van een paar glazen wijn – ’s nachts vergeten dat waterkokers in hotels eveneens een bron van bacteriën zijn. Mensen schijnen daar hun onderbroeken in te wassen, en eieren in te koken. Het is wel duidelijk dat we ons regelmatig op glad ijs begeven wat smerigheid betreft. Maar ach, eigenlijk merk je daar over het algemeen helemaal niks van.

28 februari 2018 De Telegraaf

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *